Nasi rodacy
TADEUSZ EWARYST JAROSZYŃSKI
Tadeusz Ewaryst Jaroszyński przyszedł na świat prawdopodobnie 9 grudnia 1862 roku w Wólce Dobryńskiej rodzicami jego byli Władysław i Marianna z Tomasiewiczów. Dzieciństwo spędził w rodzinnej wsi. Do gimnazjum uczęszczał we Lwowie i Piotrkowie. Po ukończeniu szkół średnich podjął naukę
w Warszawskiej Szkole Rysunkowej. Dalsze zamiłowania malarskie kontynuował w latach 1884-1892 w Paryżu na studiach malarskich. Tam wśród cyganerii artystycznej nabierał dobrej orientacji w stosunkach panujących w tym środowisku, a szczególnie kolonii polskiej. Po powrocie do kraju w 1892roku osiedlił się w Warszawie gdzie szybko nawiązał współpracę biorąc aktywny udział w życiu artystycznym i literackim miasta. Jaroszyński miał wiele talentów, którymi potrafił się dzielić, do nich możemy zaliczyć: talent ilustratorski i rysunkowy, był dobrym historykiem i krytykiem sztuki, dramaturgiem i recenzentem teatralnym, nowelistą i powieściopisarzem. Jego rysunki i ilustracje często były umieszczane w ,,Wędrowcu” i ,,Tygodniku Ilustrowanym”. W czołowych czasopismach tamtego okresu umieszczano jego krytyki teatralne i artystyczne, szczególnie warto tutaj wspomnieć ,,Głos”, ,,Biblioteka Warszawska”, ,,Gazeta Polska”, ,,Kurier Warszawski”. Wiele lat kierował działem sztuk plastycznych w dwutygodniku ,,Kłosy”. ,,Wieś i dwór” to kolejne czasopismo które redagował od 1913 roku. W Towarzystwie Literatów i Dziennikarzy Polskich w latach 1914-1916 pełnił funkcję członka zarządu.
Sztuki teatralne Jaroszyńskiego cieszyły sie dużym uznaniem , wystawiane były na deskach wielu teatrów, warto w tym miejscu wspomnieć takie sztuki jak: ,,Ścigana”, ,,Rabusia”, ,,Fatalista”, ,,Podczłowiek”, ,,Sąsiadka”, ,,Malarze”. To co charakteryzuje te sztuki to świetna znajomość typów ludzkich. Kolejnym etapem jego płodnego życia to wydanie szeregu nowel i powieści: Różni ludzie, W nawiasach życia, Narodziny dziedzica, Oko za oko, Zmora i powieści: Chimera, Dla nich, Miasto, Doktor Tomasz, Wieża z kości słoniowej, Dobra krew, Wieczny płomień. Warto tutaj przypomnieć że Jaroszyński jest autorem szkicu historycznego pt. ,,Zaranie malarstwa polskiego”. Jest też autorem tłumaczenia ,,Portretu Dorjana Graya” – Oskara Wilde. W swojej twórczości artystycznej ukazywał losy i sytuacje w społeczeństwie mieszczańskim, ale także nie obce i w naszych czasach obrazy świata opartego na wyzysku , bezwzględnej i brutalnej rywalizacji, cynizmu i zakłamania moralnego. Jego twórczość pisarska przez krytyków porównywana jest do twórczości klasyków nowelistyki takich jak Poeg czy Maupassant. Kolejnym jego wielkim talentem było malarstwo. Jego obrazy, a warto tutaj wspomnieć, że nauczycielem rysunku Jaroszyńskiego był sam Wojciech Gerson, znajdują się w galeriach bądź wystawiane są na aukcjach. Zmarł podczas I wojny światowej 20 lipca 1917 roku w Warszawie pochowany na cmentarzu na Powązkach. Przedstawiony tutaj życiorys jest tylko zarysem jego jakże płodnego artystycznie życia. Szkoda, że nie są wznawiane jego utwory, a jeżeli to w minimalnych nakładach. Pocieszeniem jest, ze możemy je przeczytać w Internecie. Myślę, że warto by było upamiętnić jego pochodzenie nazwą ulicy czy Tablicą Pamiątkową, może folderem możliwości jest wiele, warto pamiętać o ludziach którzy pochodzą z naszych stron oni tworzą historię nas wszystkich .
Józef Dawidziuk
Przy pisaniu zarysu biografii Ewarysta Tadeusza Jaroszyńskiego wykorzystano dostępne materiały encyklopedyczne, wycinki prasowe oraz informacje Internetowe.
s. Anita Andrzejuk
Anita – Anna Andrzejuk – urodzona 15.06.1962r. w Białej Podlaskiej, córka Kazimierza i Albertyny zamieszkałych w Małaszewiczach Dużych. W parafii Wólka Dobryńska przyjęła chrzest, I Komunię św. i bierzmowanie. Tu ukończyła szkołę podstawową w roku 1977. Świadectwo dojrzałości uzyskała w terespolskim Liceum Ogólnokształcącym w roku 1981. W latach 1981-1982 uczyła się w Spółdzielczym Studium Rachunkowości i Kontroli w Młoszowej k/Krakowa. Po jej ukończeniu pracowała w swoim zawodzie, prowadząc księgowość w jednej z firm w Krakowie. We wrześniu 1983r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu tzw. Nazaretanek. Siostry a tego zgromadzenia przede wszystkim prowadzą przedszkola, szkoły, internaty a także trwają na modlitwie w różnych intencjach, a szczególnie w intencji rodzin. W latach 1987-1992 pracowała w Domu Pomocy Społecznej w Łukowie. W latach 1992-1997 siostra Anita była katechetką i wychowawczynią w LO w Warszawie. Jest absolwentką Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W roku 1997 powróciła do Łukowa i pracuje jako Dyrektor placówki – Domu Pomocy Społecznej. W domu tym przebywa 45 wychowanków, są to dzieci i młodzież niepełnosprawna. Od roku 2005 przy placówce tej utworzony został Dom Dziecka typu interwencyjnego. Siostra Anita jest osobą bardzo odpowiedzialna, zawsze uśmiechniętą, otwartą na ludzi ich potrzeby, radości i smutki. Często widzimy ją w rodzinnej miejscowości, gdzie przyjeżdża do mamy, niejednokrotnie w towarzystwie swoich wychowanków.
s. Joachima Małgorzata Celińska
Małgorzata (s. Joachima) – urodzona 01.09.1966r. w Terespolu, córka Jana i Jadwigi zamieszkałych w Wólce Dobryńskiej. W parafii Wólka Dobryńska przyjęła chrzest, I Komunię św.
i bierzmowanie. Tu ukończyła szkołę podstawową w roku 1981. Ukończyła Zasadniczą Szkołę Zawodową dla Pracujących PKP
w Małaszewiczach w zawodzie operator ruchowo-przewozowy kolei w roku 1984. Po jej ukończeniu pracowała jako kancelistka przy dyżurnym ruchu w Małaszewiczach. Uzyskała świadectwo dojrzałości w Gdańskim Średnim Studium Zawodowym
o kierunku gastronomicznym.
2-go października 1986 r. została przyjęta do Zgromadzenia Sióstr św. Dominika w Krakowie, które założone zostało przez Sługę Bożą Matkę Kolumbę Białecką w 1861 r.
Po przebyciu formacji zakonnej, w roku 1988, Małgorzata złożyła Pierwsze śluby zakonne i otrzymała imię Siostra Joachima. W Wielowsi w roku 1995 złożyła śluby wieczyste.
W latach od 1988 do 2000 pracowała w Gdańsku, Bobowej, Mielżynie, Rydzynie, Kielcach, Wielowsi, Krakowie jako katechetka, zakrystianka, wychowawczyni
w DPS dla dziewcząt w Mielżynie.
Absolwentka Kieleckiego Kolegium Teologicznego; absolwentka PIŻW; absolwentka Milwaukee Area Technical College kierunek ESL oraz absolwentka Mount Mary University w hrabstwie WI, USA gdzie uzyskała dyplom z kierunku socjalno-społecznym.
W roku 2000, jest posłana do Prowincji Sióstr Dominikanek w USA. W latach 2000 – 2019 pracuje jako Nadzwyczajny Szafarz w posłudze chorym w szpitalu, domach opieki, hospicjum oraz domach prywatnych; katechizuje w parafii; pracuje w domu opieki prowadzonym przez Siostry jako pracownik socjalny; jest dyrektorem domu rekolekcyjnego prowadzonego przez Siostry Dominikanki oraz w duszpasterstwie powołaniowym Prowincji Amerykańskiej.
W roku 2019 s. Joachima wraca do Polski. Od 2020 r pracuje w Gdańsku
w parafii św. Mikołaja (kancelaria i zakrystia) Jest zaangażowana w diecezjalne duszpasterstwo anglojęzyczne oraz jako woluntariuszka w posłudze ludziom ulicy, przebywającym w kryzysie bezdomności. Od sierpnia 2024 r. pełni urząd przełożonej klasztoru w Krakowie.
s. Joanna Nowak
s. Julita Myszkiewicz
Julita – Irena Myszkiewicz – urodzona 20.11.1932r. w Szpakach, z rodziców Władysława i Marianny. W czasach wojny wraz z rodzicami mieszkała przez 12 lat w Małaszewiczach Dużych. W roku 1942 przystąpiła do I Komunii św. w kościele w Wólce Dobryńskiej. Tu zrodziło się jej powołanie do życia zakonnego. W jej życiu ważną rolę odegrały trzy parafie – w Górkach, gdzie była ochrzczona i bierzmowana; w Wólce Dobryńskiej – gdzie po raz pierwszy przyjęła do swego serca Jezusa w Sakramencie Eucharystii i w Chodczu, gdzie została członkiem Milicji Niepokalanej. Najbardziej w serce zapadła nasza parafia, gdzie za przykładem św. Stanisława Kostki zrodziła się szczególna miłość do Maryi Niepokalanie Poczętej. Kilkakrotnie chodziła pieszo z pielgrzymką do Leśnej Podlaskiej i Kodnia, błagając o łaskę powołania. W roku 1951 wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia w Szymanowie k/Warszawy. Śluby wieczyste złożyła w dniu 08.12.1961r. Pracowała w Warszawie, Nowym Sączu, Jarosławiu, Szczecinku oraz na Ukrainie. Od roku 1993 przebywała w Mikulczycach na Ukrainie. Obecnie mieszka w Kościerzynie. Siostra Julita Myszkiewicz zmarła 5 listopada 2014r. Jej grób znajduje się w Nowym Sączu.